یک نمایش انتخاباتی دیگر در جمهوری اسلامی
امید حبیبی نیا
omidha@gmail.com
روزنامه نگار و پژوهشگر ارتباطات
ماه گذشته صدها ایرانی در بروکسل گرد هم آمدند تا در برابر مقر اتحادیه اروپا در این شهر بر علیه سیاست های مماشات این اتحادیه با جمهوری اسلامی اعتراض کنند ، این تظاهرات سمبلیک در سالگرد برگزاری رفراندم جمهوری اسلامی که در طی آن ادعا شد که بیش از نود و هشت درصد ازشرکت کنندگان در سی ام مارس هفتاد و نه به برقراری جمهوری اسلامی رای دادند ، صورت گرفت.
تنها دو ماه پس از سرنگونی شاه ، آیت الله خمینی فرمان برگزاری رفراندم را داد این رفراندم فقط دو گزینه داشت: جمهوری
" یک دانشجو در هنگام اعتراض دانشجویان به
خاتمی در دانشگاه تهران، صورت خود را
برای شناسایی نشدن از سوی ماموران
" امنیتی پوشانده است."
اسلامی آری یا نه!
در واقع علیرعم تحریم برخی از سازمان های چپ گرا، بسیاری از روشنفکران و نیروهای سیاسی جرات مخالفت علنی با خمینی را در خود نیافتند.
اکنون نیز جمهوری اسلامی پس از بیست و شش سال به همان شیوه به حاکمیت خود ادامه میدهد.
در حالی که تنها کمتر ازدو ماه دیگر به زمان برگزاری نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اسلامی در ایران زمان باقی مانده است ، هنوز تکلیف تعیین صلاحیت نامزدهای این انتخابات نامعین است.
در جمهوری اسلامی نامزدهای انتخابات باید به تائید شورای نگهبان برسند. این شورا مرکب از روحانیونی است که وظیفه نظارت بر قانون اساسی و قوانین مجلس و تطبیق آن با شرع اسلام را بر عهده دارد و اعضای آن توسط علی خامنه ای رهبر جمهور اسلامی تعیین میشوند.
تعیین صلاحیت کاندیدا ها معمولا بر پایه عدم مخالفت آن ها با مواضع رهبر جمهور اسلامی ،پایبندی به حاکمیت اسلامی و مظاهرش و عضویت در یکی از جناح های اصلی حکومت (و با توجه به آنکه این شورا وابسته به جناحی از روحانیون است که توسط خامنه ای پشتیبانی میشود ارجح بودن حمایت از سوی جناح خامنه ای در برابر جناح موسوم به اصلاح طلب) صورت میگیرد.
کاندیدا ها باید تائیدیه وزارت اطلاعات (که توسط خامنه ای کنترل میشود) ،نیروی انتظامی و مراجع قضایی را داشته باشند، در مواردی 
کار به بررسی و تحقیق مستقل در باره کاندیداها می کشد. به این ترتیب به هیچ عنوان امکان کاندیدا شدن یک نامزد انتخاباتی مستقل وجود ندارد.
"خاتمی از تظاهرات دانشجویان بر علیه خود
خشمگین شده است،
دانشجویان علیه او ورژیم شعار می دادند."
همچنین بر اساس قانون اساسی زنان نمی توانند خود را به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری نامزد کنند زیرا صریحااز کلمه عربی "رجال"در تعیین مصادیق نامزدها استفاده شده است، در واقع بر خلاف تمدن پارسی دیرینه ایرانیان که در آن زنان همواره در حکومت نقش های اصلی و گاه به عنوان امپراتور را داشتند در جمهوری اسلامی بر اساس قوانین اسلامی آنها از بسیاری شغل ها محروم هستند و به ندرت می توان زنی را یک پست مدیریتی یافت.
در حالی که بر اساس نظرسنجی های مراکز دولتی مشروعیت رژیم به پایین ترین حد خود نزول کرده است اما رقابت سختی بین دو جناح رژیم برای پیروزی در این نمایش انتخاباتی تازه درگرفته است.
این در حالی ست که در دو انتخابات گذشته میزان مشارکت مردم کمتر از نصف بوده است، در انتخابات سال گذشته مجلس اسلامی بر اساس آمار رسمی حدود نیمی از واجدین شرایط در آن انتخابات شرکت کردند،به گونه ای که تلویزیون دولتی برای نشان دادن باجه های رای گیری دچار مشکل بود و همچنین بسیاری از خبرنگاران خارجی از باجه های خالی از مردم گزارش داده بودند.
سال قبل تر در انتخابات شوراهای محلی اسلامی در شهر دوازده میلیون نفری تهران که یکی از ده کلان شهر بزرگ جهان است تنها کمتر از یازده درصد از مردم در این انتخابات شرکت کردند.
نظرسنجی های مراکز دولتی حاکی ست که رژیم انتظار دارد تا حدود پنجاه تا شصت درصد مردم در انتخابات ریاست جمهوری که در ماه ژوئن برگزار میشود شرکت کنند که با توجه به جمعیت جوان ایران رقمی بالغ بر بیست و هشت میلیون نفر را شامل میشود اما بسیاری از تحلیل گران معتقدند احتمال شرکت مردم در این انتخابات با چنین میزانی بسیار بعید است.
چهار سال پیش خاتمی با این تبلیغات در دومین دوره انتخاب شد که با هماهنگی با مجلس همسو که نود درصد آن در اختیار جناح موسوم به اصلاح طلب بود میتواند به وعده های چهار سال اول زمامداری خود که از عهده آنها ناتوان مانده بود تحقق بخشد اما نه تنها چنین نشد بلکه وضع بدتر از قبل شد و وضع حقوق بشر و آزادی بیان حتی از قبل نیز بدتر شد زیرا این جناح نه میخواست و نه توان آن را داشت که با جناح غالب رو در رو شود، چنین رو در رویی کلیت رژیم را در معرض خطر قرار میداد زیرا سبب می شد تا مردم به خیابان ها بیایند؛ هنگامی که تنها پانصد هزار نفر از مردم در کلان شهر تهران با مساحت حدود چهارصد کیلومتر مربع به خیابان بریزند هیچ نیروی نظامی و پلیسی توان سرکوب آن ها را نخواهد داشت!
با این حال هر دو جناح دل به ترفندهای تبلیغاتی خود بسته اند و تصور می کنند معرفی کاندیداهای غیر روحانی برای ریاست جمهوری می تواند برخی از مردم را فریب دهد،جناح خاتمی که هنوز برخی در غرب مایلند از آن به
"دانشجویان چپ گرا با تصاویر چه گوارا و شعار های "نه"،
" دروغ بس است" و " زنده باد آزادی "کارزار انتخاباتی
رژیم را بر هم می زنند."
عنوان جناح اصلاح طلب نام ببرند به عنوان آخرین تیر در ترکش مصطفی معین وزیر سابق وزارت علوم و تحقیقات را به عنوان کاندیدای اصلی خود معرفی کرده اند تا شاید بتواند در بین برخی دانشجویان پایگاهی بیابد، اما اوچیزی بیشتر از خاتمی در چنته ندارد در مقابل جناح غالب علی لاریجانی رئیس سابق صدا و سیمای رژیم را که از نزدیکان خامنه ای است به عنوان کاندیدای اصلی مطرح کرده است که هر دو با مخالفت دانشجویان روبرو شده و ودانشجویان چپ گرا سخنرانی های آن ها را برهم زده اند.
در حالی که تنها دو ماه به زمان این نمایش تازه در رژیم اسلامی باقی مانده است،هیچ نشانی از شور و شور و تبلیغات انتخاباتی در تهران و دیگر شهرهای ایران به چشم نمیخورد.
به این ترتیب حوزه های راگیری خالی از مردم برای رژیمی که با بحران های فزاینده ای روبرو است بدتر از هر زهری ست.
برای مطالعه اصل مقاله به انگلیسی این جا را کلیک کنید.
Omid Habibinia was born in 1967 in Tehran. As a journalist and media researcher, he has presented numerous research papers about the media at national and international scientific conferences. A former political prisoner, he founded Iran Freedom of Expression Frontiers, a group of Iranian journalists and artistsagainst the dictatorship
همچنین نگاه کنید به:
Habibinia,Omid: Iran: The End of Election Show
